Puppetji stelt zich voor

[Puppetji]

Je zegt dat er pas keuzeloos gewaarzijn is na een 'innerlijke transformatie in de persoon'. Maar daar wringt de schoen in de optiek van Ramesh: zolang er een 'iemand' is die een transformatie moet ondergaan of claimt te hebben ondergaan, is de grootste dualiteit van allemaal nog aanwezig: de 'ik' die meent dat hij een spirituele prestatie heeft geleverd.

Is die 'transformatie' waar je over spreekt niet gewoon een nieuw concept, een nieuw touwtje aan de pop? Want als de waarnemer werkelijk de persoon is (zoals je in je boek schreef), wie is er dan nog over om die transformatie te bewaken of te claimen?

Ik zeg niet dat de waarnemer de persoon is maar dat de waarnemer en de persoon een en hetzeflde zijn, niet-twee.

In mijn beleving is keuzeloos gewaarzijn niet het resultaat van een veranderde persoon, maar het inzicht dat de persoon (met al zijn fouten, zijn roken en zijn conditionering) nooit de touwtjes in handen heeft gehad. De transformatie is dan niet dat de persoon 'beter' wordt, maar dat de illusie van de 'doener' wegvalt. En dat inzicht is inderdaad keuzeloos; het gebeurt, of het gebeurt niet.

Geef je hiermee niet aan dat er niet zoiets als verantwoordelijkheid bestaat? Mensen kunnen wel degelijk veranderen in hun gedrag. Maar ik zoek daar ook niet het antwoord in. Mensen blijven nu eenmaal beperkt in hun doen en laten. Je kunt zeker iets doen maar niet alles. Zoals Nisargadatta wel uiteindelijk reageerde op zijn arts. Ramana Maharshi kreeg ook bij het einde van zijn leven te maken met een arts, en wees deze hulp niet af. En deze beste man at wel vegetarisch. Wordt Ramana niet door veel mensen beschouwd als een groot leraar van de Advaita?

Ik zie dat we het eigenlijk over hetzelfde hebben, alleen benadrukken we verschillende kanten.
Wanneer ik spreek over het wegvallen van de illusie van de 'doener', ontken ik daarmee niet dat er ogenschijnlijk gedrag plaatsvindt en dat mensen ogenschijnlijk kunnen veranderen. Er is nog steeds het lichaam dat eet, beweegt, reageert, naar de dokter gaat of vegetarisch eet. Dat alles gebeurt gewoon.

Het inzicht waar ik het over heb is juist dat er niemand is die dat doenende als een apart 'ik' claimt of controleert. Het is niet zozeer dat de persoon 'beter' wordt, maar dat de identificatie met een centrale 'doener' of 'bereiker' doorzien wordt.

Jij zegt zelf: de waarnemer en de persoon zijn niet-twee, één en hetzelfde. Als dat werkelijk zo is, wie is er dan nog over die een 'transformatie' kan claimen of bewaken? Is dat niet precies wat er oplost? Er is dan nog steeds functioneren (inclusief verantwoordelijkheid nemen in het dagelijks leven), maar zonder de innerlijke splitsing 'ik doe dit / ik heb dit bereikt / ik ben nu ontwaakt'.

Ramana en Nisargadatta zijn mooie voorbeelden. Beiden leken ogenschijnlijk te handelen: Ramana accepteerde behandeling, Nisargadatta ging uiteindelijk naar de dokter. Vanuit ons perspectief zagen we 'hen' handelen. Maar beiden wezen herhaaldelijk op het feit dat er geen aparte 'persoon' was die handelde. Het lichaam-geest complex functioneerde gewoon, zonder dat er een 'ik' achter zat die de eigenaar of de auteur was.

Voor mij is keuzeloos gewaarzijn niet het resultaat van een verbeterde persoon, maar het natuurlijke gewaarzijn wanneer de claim van de 'ik' als centrale speler is doorzien. Gedrag kan zich daarna nog steeds aanpassen (minder reactief, meer compassie, etc.), maar dat is dan niet langer een spirituele prestatie van iemand.

[Puppetji]

Geef mij dan maar de Nederlandse Zenleraar Andre van der Braak die om de 14 dagen Ayahuasca drinkt.

Sorry maar met die man heb ik echt helemaal niets.

Ah, vertel! Ik ben altijd benieuwd naar de persoonlijke motieven achter iemands voor- en afkeur, vooral als het een zenleraar betreft. Is het misschien omdat je psychedelica verwerpelijk vindt?

In afwachting van je verhaal waarom je echt helemaal niets hebt met André van der Braak een overzicht van zijn fascinerend traject:

Van intensieve Theravāda-meditatie (met desillusie over het graduele pad), naar Andrew Cohen (non-duaal, maar ook problematisch), en nu al geruime tijd diep in ayahuasca-ceremonies.

André van der Braak is er niet alleen "gebruiker" van, hij heeft er een heel boek over geschreven:
Ayahuasca as Liquid Divinity: An Ontological Approach (2023).

Daarin benadert hij ayahuasca niet primair als therapie, recreatie of "persoonlijke groei-tool", maar als vloeibare religiositeit en een vorm van theurgie (ritueel samenwerken met meer-dan-menselijke krachten). Hij gebruikt Bruno Latour (actor-network theory) en Neoplatonische denkers zoals Iamblichus om te laten zien hoe ayahuasca ruimte schept voor participatie met "wezens van transformatie" en "wezens van religie".

Hij spreekt over ayahuasca-ceremonies als een manier om:

- Uit het moderne subject-object-denken te stappen.

- In relatie te treden met iets groters (niet alleen "innerlijk" werk, maar echt relationeel en ontologisch).

- Een participatieve spiritualiteit te belichamen, vergelijkbaar met hoe hij zen ook herinterpreteert (niet als iets bereiken, maar als meedoen aan een levende realiteit).

Hij doet dit nog steeds naast zijn zen-beoefening (hij geeft wekelijks zen in Baarn).

André van der Braak heeft dus een verschuiving gemaakt van Oosters naar Amazonisch/psychedelisch, waarmee hij op mijn terrein komt, zie uit mijn begin post:

- Mijn eerste kennismaking met spiritualiteit was 'Spiritueel' ademen, ook gekend als Rebirthing van Leonard Orr en het gelijkaardige Holotropisch ademwerk à la Stanislav Grof rond 1990.

Holotropisch ademwerk wordt vaak "psychedelisch ademen" genoemd omdat het op natuurlijke wijze toegang geeft tot zeer diepe, niet-gewone staten van bewustzijn — soms even krachtig als hoge doses psychedelica. Veel mensen ervaren er dezelfde soorten ervaringen in: ego-dood, transpersoonlijke openingen, geboorte/rebirthing-processen, archetypische ontmoetingen, enz.

Onderzoek, waaronder MAPS-studies met 11.000 deelnemers, toont aan dat 82% de ervaringen transpersoonlijk en helend vond, zonder negatieve bijwerkingen. Het bevordert trauma-verwerking en bewustzijnsverandering.

Boeiend hé!

[Puppetji]

Geef mij dan maar de Nederlandse Zenleraar Andre van der Braak die om de 14 dagen Ayahuasca drinkt.

Sorry maar met die man heb ik echt helemaal niets.

Ga je nou nog vertellen waarom je echt helemaal niets hebt met hoogleraar comparatieve filosofie van religie, meditatieleraar en 'filosofisch diplomaat' André van der Braak?

Ben net naar deze aan 't luisteren / kijken...