Tekst door Nathan Rozenhart en herformulering van de tekst door AI Copilot - 28-10-2025

Over Zelfhaat:

Mensen haten zichzelf, zitten vol met oordelen over zichzelf.
En de wereld is daar een afspiegeling van en niet van dat we niet van andere mensen houden en hen niets gunnen.
Er wordt duizenden jaren geleerd dat je aardig moet zijn, liefdevol behoord te zijn naar andere mensen maar we houden niet eens echt van onszelf.
Terwijl er in de Schrift staat: 'Houdt van anderen zoals je van jezelf houdt.'

Het denken: ik-en-mezelf, staat voor gespletenheid, innerlijk conflict.
Dat conflict gaat enkel weg, als ik en mezelf tegen elkaar wegvallen. Dat er sprake zal zijn van een innerlijke transformatie. Dat de geest onvoorwaardelijk vrij zal zijn, ongeconditioneerd ofwel sprake zal zijn van keuzeloos gewaarzijn.

De waarnemer is het waargenomene. Er is geen apart zelf. Bewustzijn is gelijk zijn inhoud. De denker en het denken zijn een en hetzelfde.
Jij bent het leven en het leven is jou. En het leven omvat alles en niets.

Liefde en emoties zijn gelijkwaardig. Omdat het ene ons goddelijk doet zijn en het andere menselijk.
We zijn voor de volle honderdprocent goddelijk en voor de volle honderd procent menselijk. Het ene niet iets belangrijker of minder belangrijk dan het andere.

Er bestaat geen weg naar jezelf. De Waarheid is daar waar je bent.
Je dient direct te zien en te begrijpen, dat de waarnemer en de persoon een en hetzelfde zijn, niet-twee.

Je dient te twijfelen aan al je overtuigingen, dan pas kan dat wat voor je ligt direct zichtbaar worden.

Je bent de wereld die je waarneemt.
Je bent alles en niets.
Je bent evengoed bewustzijn zelf als alles wat komt en gaat. Het tijdelijke is niet minder belangrijk dan het onsterfelijke.
De zon en de aarde behoren elkaar toe, zonder de ander heeft de zon en de aarde geen betekenis.

Als alles wit is kan er net zo goed geen wit zijn. Dan is er geen wit. Want kan wit dan zichzelf bewust zijn?
Het onsterfelijke en het sterfelijke geven elkaar betekenis. Zij zijn een en hetzelfde, niet-twee.

Zelfhaat is de vrucht van gespletenheid.
En de samenleving is daarvan een uiting.

 

Hier verder een eigen vertaling van de tekst door AI Copilot:
'Over Zelfhaat, Zelfliefde en Innerlijke Heelheid

Veel mensen worstelen met negatieve gedachten over zichzelf. Ze oordelen streng, voelen zich niet goed genoeg, en dat leidt tot zelfhaat. Maar deze zelfhaat komt niet voort uit een gebrek aan liefde voor anderen — het is een weerspiegeling van hoe we met onszelf omgaan. De wereld om ons heen laat zien wat er vanbinnen speelt.

We leren al eeuwen dat we vriendelijk en liefdevol moeten zijn naar anderen. Maar hoe kunnen we dat echt zijn, als we niet van onszelf houden? In oude geschriften staat: "Heb anderen lief zoals je jezelf liefhebt." Maar als die liefde voor jezelf ontbreekt, wat geven we dan eigenlijk aan anderen?

Er is vaak een innerlijke verdeeldheid: een "ik" dat denkt en een "mezelf" dat beoordeeld wordt. Die innerlijke strijd verdwijnt pas als we inzien dat er geen echte scheiding is tussen die twee. Dan kan er een innerlijke verandering plaatsvinden — een moment van helderheid waarin je geest vrij is van oordeel en verwachtingen. Dan ben je gewoon aanwezig, zonder te kiezen of te veroordelen.

In die staat van bewustzijn is er geen aparte waarnemer en geen apart object. Jij bent wat je waarneemt. De denker en het denken zijn één. Jij bent het leven zelf — en het leven is jou. Alles wat bestaat, inclusief emoties en liefde, maakt deel uit van dat leven. Ze zijn niet tegengesteld, maar vullen elkaar aan: het goddelijke en het menselijke zijn beide volledig in jou aanwezig.

Er is geen pad dat je naar jezelf leidt. Je bent al waar je moet zijn. De waarheid is hier en nu. Om dat te zien, moet je durven twijfelen aan alles wat je denkt te weten. Dan pas wordt zichtbaar wat er altijd al was.

Je bent niet los van de wereld — je bént de wereld die je ervaart. Je bent zowel alles als niets. Je bent het bewustzijn én alles wat daarin verschijnt. Tijdelijke dingen zijn niet minder belangrijk dan eeuwige dingen. Ze geven elkaar betekenis, zoals de zon en de aarde elkaar nodig hebben om betekenisvol te zijn.

Als alles wit is, bestaat wit eigenlijk niet — want zonder contrast kan wit zichzelf niet herkennen. Zo is het ook met het sterfelijke en het onsterfelijke: ze bestaan dankzij elkaar. Ze zijn niet twee, maar één.

Zelfhaat ontstaat uit innerlijke verdeeldheid. En onze samenleving weerspiegelt die verdeeldheid. Als we heling willen, moeten we beginnen bij onszelf — door onszelf te leren zien zoals we werkelijk zijn.' – AI 28-10-2025

'The only thing truly permanent is the awareness in which all sensations rise and fade.' – Deepak Chopra
Hier mijn reactie:
Ik zeg nee. Klopt niet. Want dat betekent nog altijd afgescheidenheid, nietwaar? Want je bent alles. Je bent de wereld die je waarneemt. Er bestaat geen apart zelf. Bewustzijn is namelijk gelijk zijn inhoud. De waarnemer is het waargenomene.
Er bestaat enkel leven, dat alles en niets omvat. En het leven is jou en jij bent het leven.
De oceaan is gelijk zijn inhoud.
Je blindstaren op dat wat onsterfelijk is en dat wat sterfelijk is neer te zetten als onbelangrijk of als minder belangrijk, vertegenwoordigt gespletenheid.
Het eeuwige en het tijdelijke behoren elkaar toe. Je bent volledig gewaarzijn zelf maar ook volledig, voor de volle 100% menselijk.
Een pasgeboren kind is niet minderwaardig aan God of het goddelijk. Het goddelijke zegent juist het kind.
'Als u zich niet verandert en wordt als de kinderen, zult u het Koninkrijk der hemelen beslist niet binnengaan.'
'En wie zo'n kind ontvangt in Mijn Naam, die ontvangt Mij.' – Jezus volgens Mattheus 18:3 en 5.
Jezus noemde zichzelf veelvuldig de Mensenzoon naast de Zoon van God of: 'Wie mij heeft gezien, heeft God gezien.'
Kijk naar de praktijk.
Je houdt van het leven. Je houdt van eten en drinken. Je houdt van seks. Je houdt van de natuur. Je houdt van je partner. Daar is niets on-goddelijks aan.

De waarnemer en de persoon zijn niet verschillend. Zoals de denker en het denken niet verschillend zijn maar een en hetzelfde.
Dit kun je direct zien en begrijpen.
Alleen hierin ligt geen innerlijk conflict.
Maar beweren dat je enkel bewustzijn bent en dat de rest een illusie is, beëindigt niet het conflict in jou en de wereld. Want de samenleving is een afspiegeling van ons innerlijk conflict. Een afspiegeling van ons zelfoordeel en zelfhaat.
Je kunt beweren dat we iedereen moeten liefhebben. Maar dat proberen we al duizenden jaren. Onze zelfhaat, onze diepe gespletenheid is de oorzaak van al het kwaad.
Zeg niet dat de wereld slechts een illusie is, terwijl jij nog steeds vastzit aan je stukje vlees, vastzit aan je sigaretje, vastzit aan al je bezittingen en geld.
Ja, bent je evengoed menselijk als goddelijk. Door je emoties te onderkennen blijf je menselijk. Door liefde en bewustzijn te onderkennen blijf je goddelijk. En het ene is niet minderwaardig aan het andere. Ze behoren elkaar toe als de zon en de aarde.
Zonder de aarde stelt de zon niets voor. En zonder de zon is er geen leven mogelijk op aarde. Je kunt ze niet scheiden; ja, slechts door middel van het denken.
Zoals het denken de denker heeft gecreëerd. Maar in werkelijkheid is er slechts denken. Ik en mijn denken, vertegenwoordigt slechts een innerlijk conflict.
Bij het tegen elkaar wegvallen van ik en mezelf zal er sprake zijn van een innerlijke transformatie. Zal er sprake zijn van een ongeconditioneerde geest of wel keuzeloos gewaarzijn. Alleen daarin is geen conflict. Je bent de wereld die je waarneemt.
Alleen innerlijke vrede kan vrede brengen in de wereld.

'The only thing truly permanent is the awareness in which all sensations rise and fade.' – Deepak Chopra
Here is my response:
I say no. That's not right. Because that still means separation, doesn't it? Because you are everything. You are the world you perceive. There is no separate self. Consciousness is equal to its content. The perceiver is the perceived.
There is only life, which encompasses everything and nothing. And life is you, and you are life.
The ocean is its content.
To fixate on that which is immortal and to dismiss that which is mortal as unimportant or less important represents a split.
The eternal and the temporal belong together. You are complete awareness itself, but also completely, 100% human.
A newborn child is not inferior to God or the divine. The divine blesses the child. "Unless you change and become like little children, you will certainly not enter the kingdom of heaven."
"And whoever receives such a child in my name receives me." – Jesus according to Matthew 18:3 and 5.
Jesus frequently called himself the Son of Man alongside the Son of God, or: "Whoever has seen me has seen God."
Look at the practice.
You love life. You love food and drink. You love sex. You love nature. You love your partner. There is nothing ungodly about that.

The observer and the person are not different. Just as the thinker and the thinking are not different but one and the same.
You can see and understand this directly.
Only in this lies no inner conflict.
But claiming that you are only consciousness and that the rest is an illusion does not end the conflict within you and the world. For society is a reflection of our inner conflict. A reflection of our self-judgment and self-hatred. You can argue that we should love everyone. But we've been trying to do that for thousands of years. Our self-hatred, our deep divisions, are the root of all evil.
Don't say the world is just an illusion, while you're still attached to your piece of meat, attached to your cigarette, attached to all your possessions and money.
Yes, you are equally human and divine. By recognizing your emotions, you remain human. By recognizing love and consciousness, you remain divine. And one is not inferior to the other. They belong to each other like the sun and the earth.
Without the earth, the sun is nothing. And without the sun, life on earth is not possible. You cannot separate them: only through thoughts.
Just as thoughts has created the thinker. But in reality, there is only thoughts. I and my thoughts represent only an inner conflict.
When I and myself collapse, there will be an inner transformation. There will be an unconditioned mind, or, choiceless awareness. Only in that way is there no conflict. You are the world you perceive.
Only inner peace can bring peace to the world.

X - @BuddhaBeings:'The Root Sequence: Seeing Without "I", "Me, "Mine" ☸️

According to the teachings of the Mulapariyaya Sutta from The Majjhima Nikaya scripture of The Pali Canon, The Buddha shows how suffering begins right at the root - in the way an untrained Mind turns simple act of Knowing into "I" and "mine."

An ordinary person perceives "earth as earth," then conceives about it as "mine,". Because this fact isn't fully comprehended, delight and clinging take hold.

A trainee learns a different response: directly knowing X as X - e.g. earth as earth, feeling as feeling, the seen as the seen - without conceiving about/in/from/as "mine".

This steady clarity allows true comprehension. The Arahant (and The Tathagata, and a Buddha) experience the same world, yet do not conceive in those ways at all; the fire of passion, aversion, and delusion is out, so nothing is claimed as "me" or "mine." The experiences remain; the appropriation is gone.

This is the Sutta's tender insight into "self": the problem isn't a permanent core hiding somewhere, but the habit of conceiving that overlays experience.

When labels loosen, things stand as they are; care flows without clinging. In daily life, let "just this" be just this. The heart grows light when the world is no longer squeezed into "I", "Me",  "mine." 🙏